در زمانهای قرون وسطی قدرت مطلق حکومت در دست کلیسا و کشیشهای

متعصب و بی دانش جامعه بود . و اعتقاد آنها بر این باور بود که زمین منشا

هستی و سر منشا کل حیات است و خورشید وکل منظومه شمسی به نشانه

پرستش و تکریم به دور زمین میچرخند . اما پژو هشهای گالیه ، این فرضیه

را که بر اساس آن زمین در مرکزیت عالم قرارداشت و خورشید و ستارگان به

دور آن میچرخند را رد میکرد .او اعتقاد داشت که نه تنها زمین ثابت نیست بلکه

در واقع این زمین و سایر ستارگان منظومه شمسی هستند که به دور خورشید

میچرخند . این ادعای گالیله اعتراض کلیسا و مذهبیون جامعه را برانگیخت

زیرا که با این ادعا ، ماهیت کلیسا و کل افکار آنها بعنوان متولیان جامعه بشدت

زیر سوال میرفت به همین دلیل گالیله را مورد اتهام قرار داده و او را فردی مرتد

و از دین برگشته معرفی کردند و او را وادار به اظهار پشیمانی و ندامت در مقابل

مردم نمودند . گالیله هم که میدانست اگر از ادعای خود ابراز پشیمانی نکند

راهی جز مرگ در برابرش نخواهد بود و چه بسا هیچ فرد دیگری بعد از او

نتواند این کشف بزرگ را به گوش مردم برساند تصمیم گرفت که در دادگاه تفتیش

عقاید در برابر مردم اظهار پشیمانی و از کلیسا طلب بخشش نماید . او در آن

روز با صدای بلند فریاد زد :

ای مردم ، من گالیله در هفتادمین سال زندگی ام در مقابل شما به زانو در آمده ام

و در حالی که کتاب مقدس را پیش چشم دارم توبه میکنم از اینکه گفتم زمین به

دور خورشید میچرخد ، اما زمین هیچگاه توبه نخواهد کرد.

گالیله دانشمند توانا و سختکوشی بود که با شهامت عقاید خود را ابراز نمود

اما در برابر آنها لجاجت نورزید.او اثبات حقیقت را بدست روزگار و حقانیت و

قدرت آن سپرد.

او پس از 30 سال خدمت صادقانه با یاد و خاطری خوش بازنشسته شد

از دستگاههای چندین میلیون دلاری با او تماس گرفتند .آنها هر کاری که

از دستشان بر می آمد ،انجام داده بودند و هیچ کس نتوانسته بود اشکال را

رفع کند بنابراین، نوامیدانه به او متوسل شده بودند که در زمان خدمت خود

در رفع بسیاری از این مشکلات موفق بود. مهندس این امر را به رغبت

پذیرفت . او یک روز تمام به وارسی کلیه دستگاههای مربوطه میپردازد و

در پایان کار ، با یک تکه گچ علامت ضربدر روی یک قطعه مخصوص

میکشد و با سربلندی میگوید : اشکال در اینجاست .

آن قطعه تعمیر میشود و دستگاه بار دیگر به کار می افتد .مهندس دستمزد

خود را 50000 دلار اعلام میکند .امور مالی  از وی تقاضای ارائه گزارش و

صورتحساب مواد مصرفی جهت برآورد هزینه می کند و او براحتی این گزارش

را به حسابداری کارخانه ارائه میدهد .

با بت یک قطعه گچ : 1 دلار

و بابت دانستن اینکه ضربدر را کجا بزنم : 49999 دلار

مطلب زیر روی سنگ قبر یک متوفی در یکی از گورستانهای انگلستان

حک شده است : زمانی که جوان و فارغ البال بودم و تخیلاتم حد و حصری

نداشت ، رویای دگرگون کردن گیتی را در سر می پروراندم. بزرگتر و عاقلتر

که شدم ،کاشف بعمل آوردم ،که گیتی دگرگون نخواهد شد وبه همین خاطر تا

حدی کوتاه آمدم و تصمیم گرفتم که فقط کشورم را دگرگون کنم ،اما آن هم

استوار و تغییر ناپذیر مینمود. به سن میانسالی که رسیدم ،پس از پشت سر

گذاشتن آخرین تلاش نافرجامم ،راضی به دگرگونی و ایجاد تحول در نزدیک

ترین افراد به خودم یعنی خانواده ام شدم ،اما افسوس که در مورد هیچ یک

به نتیجه رضایت بخشی نرسیدم و حالا که در بستر مرگ افتاده ام ،بناگاه

تشخیص میدهم که اگر قبل از هرکس ،خودم را تغییر داده بودم ، شاید

می توانستم به مشابه الگویی، باعث تحول خانواده ام بشوم و در سایه

تشویق ،دلگرمی و اندیشه خوب آنان وسیله ای باشم برای پیشرفت کشورم

وشاید هم ،کسی چه میداند، وسیله ای برای دگرگونی جزئی از گیتی شوم

واقعا اگه هر کدوم از ما اینجوری فکر میکردیم و بجای رویای تغییر دادن

دیگرون، اول به فکر اصلاح رفتار خودمون و جبران اشتباهاتمون

بودیم چه دنیای متفاوتی با دنیای امروزی داشتیم

روزی خبرنگاری به برنارد شاو مراجعه کرد و گفت : حرفهای شما حکیمانه

نیازی به تفسیر و توجیه نداره.

آهنگری میگوید که پس از گذراندن جوانی پر شر و شوری که داشته ، تصمیم میگیرد

روحش را وقف خدا کند .سال ها با علاقه کار کرد ، به دیگران نیکی کرد اما با تمام

پرهیزگاری ، در زندگی اش اوضاع درست به نظر نمی آمد. حتی مشکلاتش مدام

بیشتر میشد. یک روز عصر دوستی که به دیدنش آمده بود و از وضعیت دشوارش

مطلع شد ، گفت : واقعا که عجبا ، درست بعد از این که تصمیم گرفته ای مرد خدا

ترسی بشوی ، زندگی ات بدتر شده ، نمی خواهم ایمانت را تضعیف کنم اما با وجود

تمام رنجهایی که در مسیر معنویت به خود داده ای ، زندگی ات بهتر نشده

آهنگر مکث کرد و بلافاصله پاسخ نداد. سرانجام در سکوت پاسخی را که میخواست

یافت . این پاسخ آهنگر بود : در این کارگاه فولاد خام برایم می آورند و باید از آن

شمشیر بسازم . می دانی چطور این کار را میکنم ؟ اول تکه های فولاد را به اندازه

جهنم حرارت میدهم تا سرخ شود .بعد با بی رحمی ، سنگین ترین پتک را بر می دارم

و پشت سر هم به آن ضربه میزنم ،تا این که فولاد شکلی را بگیرد که میخواهم .بعد

آن را در طشت آب سرد فرو میکنم و فولاد بخاطر این تغییر ناگهانی دما ، ناله میکند

ورنج میبرد . باید اینکار را آنقدر تکرار کنم تا به شمشیر مورد نظرم دست یابم . یکبار

کافی نیست . گاهی فولادی که بدستم میرسد ،تاب این همه عملیات را ندارد . حرارت

 ضربات پتک ، و آب سرد ، تمامش را ترک می اندازد . میدانم که این فولاد ، هرگز

تیغه ی شمشیر مناسبی در نخواهد آمد . آنوقت است که آنرا به میان انبوه زباله های

کارگاه می اندازم .آنگاه مکثی کرد و ادامه داد : و من با خود می اندیشم، تنها دعایی

که به درگاه خداوند میتوانم در مورد خود داشته باشم این است که :

خدای من ،از آنچه برای من خواسته ای صرف نظر نکن تا شکلی را که تو می خواهی

به خود بگیرم .به هر روشی که می پسندی ادامه بده . هر مدت که لازم است ، ادامه

بده .اما هر گز ، هرگز مرا به کوه زباله های فولادی بی فایده پرتاب مکن

فقط یه ذره تامل کنید

در 15 سالگی آموختم که مادران از همه بهتر میدانند و گاهی اوقات پدران هم

در 20 سالگی یاد گرفتم که کار خلاف فایده ای ندارد ، حتی اگر با مهارت انجام شود

در 25 سالگی دانستم که یک نوزاد ، مادر را از داشتن یک روز و پدر را از داشتن

یک شب و یک خواب خوش محروم میکند .

در 30 سالگی پی بردم که قدرت ، جاذبه مرد و جاذبه ، قدرت یک زن است

در 35 سالگی متوجه شدم که آینده چیزی نیست که انسان به ارث ببرد ،بلکه

چیزی است که خود آن را میسازد .

در 40 سالگی آموختم که رمز خوشبخت زیستن ،در آن نیست که کاری را که

دوست داریم انجام دهیم ،بلکه در این است که کاری را که انجام میدهیم دوست

داشته باشیم .

در 45 سالگی یاد گرفتم که 10 در صد از زندگی چیزهایی است که برای انسان اتفاق

می افتد و 90 در صد ، آن است که چگونه نسبت به آن10 درصد واکنش نشان می دهیم .

در 50 سالگی پی بردم که کتاب بهترین دوست انسان و پیروی کورکورانه بدترین دشمن

وی است .

در 55 سالگی فهمیدم که تصمیمات کوچک را باید با مغز و تصمیمات بزرگی را با قلب گرفت

در 60 سالگی متوجه شدم که بدون عشق می توان ایثار کرد اما بدون ایثار هرگز

 نمی توان عشق  ورزید .

در 65 سالگی آموختم که انسان برای لذت بردن از عمری دراز ، باید بعد از خوردن آنچه

لازم است ،آنچه را که دوست دارد نیز بخورد .

در 70 سالگی یاد گرفتم که زندگی مساله در اختیار داشتن کارتهای خوب نیست ، بلکه

خوب بازی کردن با کارتهای بد است .

در 75 سالگی یاد گرفتم که انسان تا وقتی فکر میکند نارس است ،به رشدو کمال خود

ادامه میدهد اما به محض آنکه گمان کرد رسیده شده است ،دچار آفت میشود .

در 80 سالگی پی بردم که دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگترین لذت دنیاست

در 85 سالگی دریافتم که همانا زندگی زیباست .